ਮੁੰਬਈ (ਸਮਿਤਾ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਤਵ): ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਫਿਲਮ ‘ਡੁਗ ਡੁਗ’ ਸੀਮਤ ਬਜਟ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਫਿਲਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਸਿਤਾਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਚਕਾਚੌਂਧ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹ ਫਿਲਮ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਆਸਥਾ ਦੇ ਨਾਂ ‘ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ‘ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਚੋਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਫਿਲਮ ਦੀ ਪਟਕਥਾ ‘ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ।
ਕੀ ਹੈ ਫਿਲਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ?
ਕਹਾਣੀ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਕਸਬੇ ਦੀ ਹੈ। ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਧੁੱਤ ਠਾਕੁਰ (ਅਲਤਾਫ ਖਾਨ) ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਮੋਪੇਡ ‘ਤੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਲਿਸ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉਸਦੀ ਮੋਪੇਡ ਨੂੰ ਚੌਕੀ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੋਪੇਡ ਦਾ ‘ਚਮਤਕਾਰ’
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਹ ਮੋਪੇਡ ਪੁਲਿਸ ਚੌਕੀ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਕੇ ਉਸੇ ਥਾਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਾਦਸਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਮੋਪੇਡ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਪੈਟਰੋਲ ਕੱਢ ਕੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਉਹ ਹਾਦਸੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਆਸਥਾ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਡਿਤ ਠਾਕੁਰ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਦੂਤ ਐਲਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮੰਨਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਫੈਲਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਇਹ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਜਾਰੀ, ਸਥਾਨਕ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਘਰਾਣੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ
ਇਹ ਫਿਲਮ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਪਾਲੀ-ਜੋਧਪੁਰ ਹਾਈਵੇਅ ‘ਤੇ ਸਥਿਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ‘ਬੁਲੇਟ ਬਾਬਾ ਮੰਦਰ’ (ਓਮ ਬੰਨਾ) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ। ਕਈ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਫਿਲਮ ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ (8 ਮਈ) ਨੂੰ ਸਿਨੇਮਾਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗ
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਿਤਵਿਕ ਪਾਰੇਖ ਨੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ‘ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਵਿਅੰਗ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਹੋਰਡਿੰਗ ਵੱਲ ਕੈਮਰੇ ਦਾ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਚਮਤਕਾਰ ਖੋਜਣ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਫਿਲਮਾਇਆ ਹੈ। ਗੁਬਾਰੇ ਵਾਲਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਸਾਹਮਣੇ ਠਾਕੁਰ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸਮਾਜ ਦੇ ਦੋਗਲੇਪਨ ਨੂੰ ਬਾਖੂਬੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
